Shit, helemaal vergeten

zaterdag 15 juli
Ik schrijf dit inmiddels vanuit Panama City, dus we lopen behoorlijk achter! Hitte in Nederland hebben we begrepen, hier valt het wel mee! Maar eerst terug naar zaterdag.
Iedereen heel hartelijk bedankt voor de felicitaties, daar waren wij nog niet aan toe gekomen.
Zaterdag heel vroeg uit bed in een laatste poging een zonsopgang mee te maken in Tortuguero. De zon kwam inderdaad netjes op tijd boven de horizon, maar ik heb er niets van gezien en Carmen ook niet. Geheel bewolkt dus en een lichte drijging van regen. Voor het ontbijt een flinke strandwandeling gemaakt en met eigen ogen het trieste resultaat van de strooptocht gezien die de lokale bevolking iedere nacht blijkt te ondernemen. Er was zowel (gedeeltelijk) binnen als buiten het nationale park geen schildpadden nestelplek onaangetast gebleven, allemaal geplunderd. Nadat de touristen en hun gidsen het strand verlaten stroopt men hier de kustlijn af op een trike en graaft de eieren uit om ze te verkopen op de lokale markten. Schildpad eieren bevatten zo goed als geen eiwit, het is één en al dooier, dus gemakkelijk voor o.a. de plaatselijke bakkers. Een heel triest gezicht! En er wordt niets tegen gedaan, de stropers kunnen ongehinderd hun gang gaan. En wij maar denken dat die schildpadden (en hun eieren) hier zwaar beschermd werden. Niet dus!
Om 10 uur per speedboot naar Moin, een schitterende tocht over aaneengegraven rivieren die vlak achter de kust langs lopen. Men heeft hier dus natuurlijke rivieren verbonden door gegraven kanalen, om zo een waterweg voor de afvoer van bananen van de plantages te creeren. Totaal ongeveer 3 uur in de boot om de afstand van 48 km te overbruggen. Schitterende tocht. In Moin aangekomen hadden we geluk. We konden samen met een USA gezin een taxibusje delen. Voor 5 US$ pp. konden we zo de 60 km naar Cahuita snel (in ca. 50 minuten) en vrij confortabel overbruggen. Als we dit met de bus hadden moeten doen (overstappen in Limon, de grote havenplaats aan de oostkust) zouden wij zeker 2 uur zijn kwijt geweest. Cahuita dus en redelijk vroeg in de middag. Wat een gat! De Jamaicaanse sfeer droop ervan af. Overal rondhangende nietsnutten en veel en harde regaemuziek uit alle hoeken.
Bij ons overnachtingsadres aangekomen, werden wij van verre al begroet door een redelijk snauwerige dame (nou ja!, iemand van het vrouwelijke geslcht in ieder geval). ´We don´t have vacancy´. Dus ik nog sputteren dat we een reservering hadden, ´tut mir leid´ was zo ongeveer het enige antwoord, ons huisje war schon belegt, wier waren zu spät! Bleek dat we minimaal 2 dagen van te voren hadden moeten reconfirmen, nooit meer aan gedacht! Shit 1 dus!
Niet getreurd, snel iets anders gezocht. Maar zo snel iets vinden van vergelijkbare kwaliteit voor een redelijk bedrag? Niet dus! Uiteindelijk niet lang gezocht en maar ergens ingetrokken. Het was goedkoop, maar ook direct veruit het minste van onze hele reis. We moesten gelijk contant afrekenen en toen was ons geld op 1000 Colonnes en een paar losse munten na op. Dat is iets minder dan 2 US$ en daar doe je hier ook niet veel mee. Dus naar de bank! Wij ( Carmen dus) vragen waar de bank was. Was er dus niet in Cahuita! Shit 2 dus, ditmaal iets grotere! Dichtsbijzijnde bank in Puerto Viejo, 16km verderop. Bus genomen en in ongeveer 3 kwartier al bij de bank. Mooi, maar net de verkeerde bank, geen Cirrus, geen Maestro, alleen Plus! Wie heeft er nu in gods naam Plus? Bijna heel Costa Rica, maar wij niet! Shit nummer 3 dus! Dus een uur wachten op de bus terug naar Cahuita en met behulp van de losse muntjes nog net genoeg om 2 kaartjes te kopen. Net voor donker in Cahuita terug. Dichtsbijzijnde Banco National (met Cirrus en Maestro), in Limon. Ja daar waren wij al doorheen gekomen, in dat snelle taxibusje, zonder aan een Banco National te denken natuurlijk! Dus gewoon gaan eten en gevraagd of we wat extra op de rekening konden krijgen, zodat wij met CCard betaling toch over wat Cash konden beschikken. Dat kon maar 11% kosten op de ´lening´. Dus een beetje zuinig gevraagd om 20.000 Collones in cash (kleine 40 US$). De eerste 2 US$ waren we al kwijt aan een uurje internetten, slechte PC, traag internet en geen USB. Uiteindelijk toch maar weer op tijd naar bed. Morgen meer, we hebben nu internet en PC op onze kamer. Het is nu over twaalf en Carmen is moe!
Morgen ook foto´s!