Cerro de la Muerte

Maandag 10 juli
We starten vroeg. Om 8uur30 zijn wij op pad en rijden eerst naar het zuiden om via Palmar Norte (hier pikken we de Pan Americana op) naar San Isidro el General te rijden. Onderweg gaan we nog even 8 km de bergen in (8 op en 8 neer) via een vreselijk mooi pad. Carmen wil naar een indianenstam (Buruca) om te kijken of ze er een masker kan kopen. Dat lukt dus, want wij hebben wat die Unesco Indianen graag willen en de ruil is zo gepiept. Zij een handvol dollars, Carmen een masker van Balsahout. Of die het in onze reistassen zal overleven betwijfel ik, maar ik heb mijn aandeel geleverd, de rest is aan Carmen! Daarna langs gigantische annanasvelden, naar San Isidro el General. Daar even geld gepind (ja ook hier gaat het hard!). Vanaf dit punt begint de klim de bergen in, tot een hoogte van ruim 3400 meter, de Cerro de la Meurte (bergtop van de dood). Wij hebben het overleefd, maar boven was het maar een graadje of 13, dus lekker fris voor mij! Carmen vond het overigens helemaal niet fris, zij vond het gewoon koud! Even over de top, ter hoogte van kmpaal 70. Vonden we een aardig overnachtingsadres. Mirador de Quetzales, hier moet je dus normaal gesproken de mooiste vogel van Costa Rica kunnen spotten. Dat is ons dus niet gelukt, maar verder was het verblijf hier heel aangenaam, als we de kou buiten beschouwing laten. Prachtige vergezichten, helaas werd het al gauw donker. Lekker bij de openhaard gezeten, die speciaal voor Carmen werd aangestoken (er waren maar 4 gasten). Trucha (forel) met veel knoflook gegeten. Morgen meer over de dag van vandaag (dinsdag). Ik moet dan wel iets voorzichtiger worden in mijn uitspraken, want onze gastheer Jan (hoort bij Ili) heeft geheel op eigen houtje onze weblog gevonden en controleert nu waarschijnlijk al mijn uitspraken en zal mij mogelijk morgen tijdens het ontbijt ter verantwoording gaan roepen als ik hier onzin of mogelijk zelfs onwaarheden zit te verkondigen. Misschien morgen ook wat foto´s, deze PC heeft geen USBaansluiting!