Eindelijk een vulkaan!!

Dinsdag 11 juli
Deze dag begon heel vroeg! Wat ik nog niet had verteld over onze overnachtingsplaats is dat diner en ontbijt inclusief waren, plus daarbij een vroege ochtendtour met gids door het privebos van de familie (47 hectare, door opa tot het zijne verklaard). Wat wij normaal betalen als wij eenvoudig overnachten op weg naar Roemenie, kostte nu dit arangement. Het diner bestond uit een 3 gangen keuzemenu, ontbijt met fruit, eieren, gebakken spek, toastmet jam, koffie/thee en een vruchtensapje, het huisje had twee verdiepingen met 6 slaapplaatsen en wel een stuk of 20 dekens (dat was ook wel nodig want het was er stervenskoud / een graadje of 8 in de nacht). Om 6:15 uur stond de koffie klaar, om 6:30 uur vertrek voor een tourtje door de modder van het regenwoud, net zoiets als Monte Verde, maar dan een kilometer hoger. Dat was in het begin dus lekker puffen! In dit gebied zie je normaal de Quetzal, maar nu dus even weer niet! We hebben hem wel gehoord, maar dat was een goede imitatie van de oom van onze gids. Zo goed dat onze gids er zelfs instonk! Om 8:15 uur waren we terug en stond het ontbijt op het programma. Oja alles bij elkaar kostte het ons $ 80,00. We hebben het rustig aan gedaan, het begon te regenen. Ons volgende adres was Turrucares, El Colibri47. Ik neem aan dat Jan van het bouwjaar 1947 moet zijn want 47 colibri s hebben wij er niet gezien. De afstand naar Turrucares was niet al te groot, dus dat gaf ons de gelegenheid om een nieuwe Vulkaanpoging te wagen. De Irazu (ruim 3400 meter hoog) lag niet ver uit onze route, dus dat moest hem worden. 29 km klim, prachtig uitzicht en boven gekomen bleek de top zo goed als vrij van wolken te zijn. Zo aanschouwden wij even later het gifgroene kratermeer van deze vulkaan in ruste. Op een heldere dag moet je vanaf hier zowel de Pacifische oceaan als de Atlantische oceaan kunnen zien, vandaag dus even niet, maar dat vonden wij niet zo erg.
Na een tijdje rondgehangen te hebben, weer verder op weg naar Turrucares. Niet zo ver maar wel aan de andere kant van San Jose. Behoorlijk druk, even bij het busstation langs vanwaar we donderdag de bus naar Tortugeuro moeten nemen. Direct gevonden! Eigenlijk zonder een kaart te gebruiken! Kaartjes worden alleen op de dag van vertrek verkocht, dus voor niets gevochten om een parkeerplaatsje. Ook de stad uit ging op gevoel en zonder kaart, dus mijn orientatiegevoel is nog steeds wel aardig op peil. In de avond geweblogd, maar die logs hebben jullie al gelezen, we lopen een beetje achter! Daarna een medium pizza, waarvan de helft in een doos mee naar ons huisje ging. Straks het vervolg van vandaag (woensdag).