Costa Ballena
Zaterdag 8 juli
Nog verder naar het zuiden langs de Pacifische kust. Op de kaart staan de eerste ca. 40 km tussen Quepos en Dominical als dikke rode lijn getekend. Dat betekent in onze optie een doorgaande weg van enige importantie. Dat klopt misschien wel maar dat wil dus niet zeggen dat die weg ook automatisch van doorgaande kwaliteit is. Wij vertrokken uit Quepos, na een bezoek aan de markt, een fotowinkel voor een extra videocassette voor Carmen´s vogeltjes en een T´shirt voor ons elk. In de drukte vergaten wij naar de tankinhoud te kijken, dat was niet bijzonder veel meer. Maar ik had ook geen zin om om te keren. 40 km. over een goede weg vraagt niet meer dan een liter of 4, dus dat leek wel snor te zitten. Nauwelijks Quepos uit of de weg veranderde weer in een samenspel van zand, stenen, modder en water en met vrij veel zwaar vrachtverkeer. Halverwege begon Carmen hem flink te knijpen en moest de airco uit! Twee uur later was het leed geleden en konden wij eindelijk tanken. De weg ging op onze kaart verder als een secundaire weg, jullie weten wel zo´n dun geel lijntje. Maar niets van dat al! Een superweg met snelheidslimiet van 80 km-uur, dus de laatste 32 km. waren zo gepiept. Inmiddels was het weer gaan regenen en dat heeft het de rest van de dag ook gedaan. Op aanraden van Anja &Otto zijn we gaan eten in restaurant Exotica, dat was fantastisch! De vuurvliegjes zaten bij ons op tafel en het eten was van hoge kwaliteit (de prijs mocht er trouwens)ook zijn. Zoals gebruikelijk weer vroeg naar bed. En in tegenstelling tot wat Stefan vermoedt, rusten wij behoorlijk uit! De dag begint heel vroeg voor ons doen, maar eindigt nog veel vroeger dan (vooral ik) gewend ben.
Nog verder naar het zuiden langs de Pacifische kust. Op de kaart staan de eerste ca. 40 km tussen Quepos en Dominical als dikke rode lijn getekend. Dat betekent in onze optie een doorgaande weg van enige importantie. Dat klopt misschien wel maar dat wil dus niet zeggen dat die weg ook automatisch van doorgaande kwaliteit is. Wij vertrokken uit Quepos, na een bezoek aan de markt, een fotowinkel voor een extra videocassette voor Carmen´s vogeltjes en een T´shirt voor ons elk. In de drukte vergaten wij naar de tankinhoud te kijken, dat was niet bijzonder veel meer. Maar ik had ook geen zin om om te keren. 40 km. over een goede weg vraagt niet meer dan een liter of 4, dus dat leek wel snor te zitten. Nauwelijks Quepos uit of de weg veranderde weer in een samenspel van zand, stenen, modder en water en met vrij veel zwaar vrachtverkeer. Halverwege begon Carmen hem flink te knijpen en moest de airco uit! Twee uur later was het leed geleden en konden wij eindelijk tanken. De weg ging op onze kaart verder als een secundaire weg, jullie weten wel zo´n dun geel lijntje. Maar niets van dat al! Een superweg met snelheidslimiet van 80 km-uur, dus de laatste 32 km. waren zo gepiept. Inmiddels was het weer gaan regenen en dat heeft het de rest van de dag ook gedaan. Op aanraden van Anja &Otto zijn we gaan eten in restaurant Exotica, dat was fantastisch! De vuurvliegjes zaten bij ons op tafel en het eten was van hoge kwaliteit (de prijs mocht er trouwens)ook zijn. Zoals gebruikelijk weer vroeg naar bed. En in tegenstelling tot wat Stefan vermoedt, rusten wij behoorlijk uit! De dag begint heel vroeg voor ons doen, maar eindigt nog veel vroeger dan (vooral ik) gewend ben.


0 Comments:
Een reactie posten
<< Home