Op naar de Pacific

Woensdag 5 juli. Vandaag gaan we op weg naar Playa Lagarto op het Nicoya schiereiland, aan de Pacific.
Vroeg wakker zoals gebruikelijk, 7 uur ontbijt met zijn allen en 8 uur vertrek. Eerste stuk weg zoals eerder omschreven. Even de extra power ingeschakeld van onze 4WD. Op de Pan Americana aangekomen was het karretje niet vooruit te branden, het leek of de remmen bleven hangen en de motor maakte een behoorlijk gierend geluid. Verhuurbedrijf gebeld, die zaten gelukkig in Liberia en daar moesten we toch even wat flappentappen (US$ y Colones). Monteur was niet aanwezig en moesten 45 minuten wachten. Bleek dat je bij dit exemplaat de extra power alleen kon uitschakelen door 20 meters fors in zijn achteruit te karren. Probleem opgelost, maar dat stond niet in het boekje. Uiteindelijk konden wij om 10:30 uur weer verder. Mooi weer, warm en half bewolkt, goede wegen, tot de laatste 30 km. Weer onverharde weg maar dit keer van een soort gravel en niet te veel gaten. Het was mogelijk om 40 a 50 km/uur te rijden soms zelfs 60! Om 12:30 uur hadden wij ons einddoel van vandaag bereikt. Een schitterend komplexje met losse huisjes een een heerlijk (Italiaans) restaurant, direct aan zee. Direct een flinke wandeling langs het strand gemaakt, geen mens gezien! Daarna even aan Fausto (de baas in de keuken en mede-uitbater van het complex) gevraagd of er in de buurt nog ergens zeeschildpadden te bewonderen waren. Volgens hem was het geen seizoen hiervoor, maar ik dacht anders gelezen te hebben. Dus op naar Ostional (20 km over gravel). Dat was een prachtige rit, door o.a. 3 rivierbeddingen (met water) en dus geen brug. Best spannend! Wat hadden wij een geluk toen wij in Ostional aankwamen. Je mocht niet zomaar het strand op, we werden naar een checkpoint gestuurd! Wat bleek? Juist gisteren waren de eerste schildpadden gespot en vandaag waren ze al vroeg in de middag aan land aan het komen. Ik dacht dat dit altijd later op de avond plaatsvond, maar nee dus! De 'Arribada' was begonnen! We kregen een gids mee en mochten van 1 schildpad het hele proces volgen. Aan land komen, de weg omhoog tot buiten de vloedlijn, kuiltje graven, 120 eieren leggen, kuiltje weer dicht, de boel flink aankloppen, nog even wat dwaalsporen aanleggen en terug naar de veilige zee. Alles zo ongeveer in 50 minuten! En alles op foto en video, wat in andere parken verboden is. De terugweg in het donker, was natuurlijk ook spannend. We sloten de dag af met een voortreffelijk Italiaanse maaltijd. Weer een superdag achter de rug.