Roemenië?

Dan zijn we toch maar op weg gegaan naar Roemenië. Carmen blij, Jessi blij, Nico iets minder blij! Ongeveer 1900 km., twee dagen rijden, drie keer benzine tanken, drie keer een wegenvignet kopen, één overnachting, één warme maaltijd onderweg, vijf keer plaspauze en een toeristisch ommetje van twee-en-een-half uur langs een kennis van Carmen (die overigens niet thuis was), kleine file in Duitsland, een paar langere files in Roemenië, dat was het wel zo'n beetje. Zondag om 6:15 uur vertrokken, 's avonds om 19:45 uur op ons overnachtingsadres langs de snelweg in Hongarije, Kecskemet om precies te zijn. Hemelsbreed 1143 km. van Nijmegen, over de weg iets verder, 1390 km. om precies te zijn, althans volgens mijn Aldi navigatiesysteem. Goed voor 12:09 uur sturen. Ik denk dat dit aardig klopte. Slechts één keer wees GoPal (de software op het navigatiesysteem) ons de verkeerde weg. De gebruikte kaart was een beetje verouderd (2006), met het gevolg dat wij net de afslag voor de nieuwe rondweg om Wenen misten. Jammer, maar we doen op de terugweg een nieuwe poging. De volgende ochtend om 5:30 uur op, om 6:00 uur ontbijt en om 7 uur weer op weg voor de laatste 469 km. over de weg naar Sibiu, volgens GoPal goed voor 6:23 uur sturen. Normaal zijn we gewend dat na 10 km. vanaf ons overnachtingsadres de snelweg ophoudt, maar nu konden we nog een kleine extra 100 km. genieten van 4-baans asfalt. De verbindingsweg tussen Boedapest en Belgrado is op Hongaars grondgebied netjes afgewerkt en daar kun je op weg naar Roemenië ook lekker van meegenieten. Eénmaal vlak bij de Hongaars-Roemeense grens bedacht Carmen dat wij de geboekte tijdswinst wel weer konden investeren in een ommetje langs een oude kennis, Tante Vicky. Die bleek dus net niet thuis te zijn, wat eigenlijk zelden voorkomt. Haar zoon is burgemeester van een piepklein gat dat Saravale heet. De vorige keer dat wij daar op bezoek waren, moesten wij ons een weg zoeken tussen de enorme gaten in de onverharde weg die langs haar huis loopt. Nu haar zoon daar burgemeester is, is deze weg de best geasfalteerde in de wijde omgeving. Zo gaat dat! Op de Roemeense wegen doet zich overigens een nieuw verschijnsel voor. Nu de economie aantrekt (en dat kun je overal zien) brengt dat nog meer vrachtauto's op de weg. Omdat ook het particuliere autobezit snel groeit en er niets of bijna niets aan uitbreiding van het wegennet gedaan wordt (in elk geval niet op onze route) is er zo langzamerhand sprake van een ernstige ondercapaciteit, wat de beschikbaarheid van asfalt betreft. Files dus op elke plaats waar wegen bij elkaar komen of waar aan de weg wordt gewerkt en dat is op veel plaatsen het geval. Wel valt op dat de kwaliteit van de wegen is verbeterd en dat de maximum snelheid op de tweebaanswegen is verhoogd naar 100 km per uur. Niet dat je daar veel aan hebt, maar toch! Uiteindelijk waren we om 17:30 uur in Sibiu, iets langer dus dan GoPal voor ons had gepland.
Ja en nu zit ik hier dan in mijn uppie in de flat van Carmens moeder, 3 hoog aan een hele drukke weg waar al het doorgaande vrachtverkeer doorheen moet wurmen. Dat zal nog wel een paar jaar zo zijn omdat de aanbesteding van de al lang geplande rondweg om Sibiu is teruggedraaid omdat die niet eerlijk zou zijn verlopen (de bekende vriendjes). Er lopen nu allerlei juridische procedures tussen gemeente en aannemers en dat kan nog jaren duren. Verder moet ik toegeven dat Sibiu enorm veranderd is, in de 2 1/2 jaar dat wij hier niet zijn geweest. Ik zal later proberen hiervan een aantal voorbeelden op foto vast te leggen.
Als eerste valt op dat de hele binnenstad is opgeknapt en dat ziet er nu allemaal heel erg goed uit. Ik neem aan dat e.e.a. mede is gerealiseerd door Europese subsidies in het kader van de benoeming van Sibiu tot culture hoofdstad van Europa voor 2007. Er staan dan ook allerlei festiviteiten op het programma, daarover misschien later meer.
Het tweede dat opvalt is de enorme groei van het aantal grote winkels en bedrijven. Toen ik hier voor het eerst kwam had Sibiu nog geen enkele supermarkt, nu stikt het ervan. Er was toen geen enkele bouwmarkt, nu zijn er een paar hele grote exemplaren. Er is een Makro, ze zijn het vliegveld fors aan het uitbreiden tot een internationale luchthaven, aan de rand van de stad verschijnen grote bedrijven en Mall-achtige shoppingcentra, waar Nijmegen nog een voorbeeld aan kan nemen. De economie is dus duidelijk booming, de prijzen ook trouwens! De vorige keer kreeg je 38.550 Lei voor één Euro (en iets minder voor één US$). Sindsdien hebben ze er 4 nullen afgehaald en de Lei flink opgewaardeerd t.o.v. van de toch niet echt zwakke Euro. Je krijgt nu nog 3,1 Lei voor een Euro en 2,3 Lei voor een US$. Ik vind het een beetje vreemd dat de Lei in een kleine 3 jaar tijd zo'n 30 % in waarde is gestegen t.o.v. de Euro. Ik denk dat er niet veel munteenheden het zelfde is ovekomen in de laatste 3 jaar. Als Amerikaan wil je hier natuurlijk helemaal niet meer komen, hoewel Bush de Roemenen als zijn nieuwe vrienden beschouwt. Hij zal wel andere belangen zien dat de gemiddelde USburger.
Straks nog wat foto's