Tandarts & badkamerventilator

Donderdag 5 juli 2007
Vandaag mag Carmen naar de tandarts. Daar is ze niet echt blij mee. Carmen heeft een tandartsfobie en dat is niet zo mooi. Daarom gaat ze liever hier bij haar eigen tandarts op de pijnbank. Hij (en zij) houden praktijk in een gewone aftandse flatwoning, de huiskamer is de wachtkamer. Die zit dus stampvol wachtenden, de rest staat/hangt in de gang. Bij binnenkomst hoor ik de boor al tjielpen, een geluid dat ik onmiddellijk herken als 'botteboor-en-verouderde-boorinstallatie' combinatie. Nu snap ik direct de oorsprong van die fobie. Volgens mij heeft hier na Carmens jeugd nooit een kies een nieuwe boor gezien. Maar goed. Wat wel leuk was is dat één wand van de wachtkamer bestaat uit een vitrine met daarin duizenden gipsafdrukken van gebitten. We vonden er 3 met Carmens naam erop, de laatste van toen ze 16 was.Ook leuk was dat Carmen maar een minuut of 10 moest wachten tot ze aan de beurt was. Minder leuk was dat ze een uur of twee één van de twee tandartsstoelen bezet heeft gehouden. Niet zo leuk voor haar, ook helemaal niet zo fijn voor al die andere patiënten en ook niet zo aangenaam voor Jessi en ikzelf. Het wachten duurde nogal lang. Niet dat wij dat daar hebben gedaan, wij hebben in de tussentijd de nieuwe mall bezocht. Toen wij terugkwamen in de wachtkamer, was Carmen nog steeds niet klaar.Navraag bij één van de geduldig wachtenden leerde ons dat Carmen nog steeds op de stoel zat. Deze man vertelde ons dat hij regelmatig iemand hoorde gillen achter de deur, wat voor ons een bevestiging was dat Carmen daar nog zat. Ze schijnt ook gehuild te hebben en waarvoor? Wij weten het niet! Wij vinden dat het verwijderen van een beetje tandsteen en 3 zenuwbehandelingen + het aanbrengen van een 3tal noodvullingen al dat gekerm niet gerechtvaardigd is. Morgen mag ze weer!
Vandaag overigens zo ongeveer het zelfde weer als bij jullie thuis; veel wind, veel regen en een maximum van 17 graden. We hadden dus net zo goed thuis kunnen blijven. Verder de dag besteed aan het repareren van de badkamerventilator (die heeft het nooit langer dan 4 seconder per keer gedaan). Gewoon de defecte elektronica eruit gekieperd en direct op de geschakelde 230Volt aangesloten. Dat was nog niet zo eenvoudig omdat er ook nog een motortje inzit die een lamellensysteempje bedient. Ze gaan open als je de ventilator aanzet en weer dicht als die wordt uitgezet. Nooit eerder gezien zo'n systeem. Nu blijken die lamellen hier ook wel heel belangrijk. Toen ik de ventilator uit de muur haalde, bleek er gewoon een open schacht achter te zitten, dus geen ventilatiebuis die op de ventilator zit aangesloten. Uit het gat stak een ware storm op en dat betekent dus dat er geen trek in de 'schoorsteen' zit maar alleen maar druk. Dat betekent dus weer dat als er boven of beneden je iemand zit te poepen, jij de luchtjes in je neus krijgt als die eerder genoemde lamellen niet goed sluiten. Bij ons hebben we meestal een simpel terugslagklepje (dekseltje) om dit probleem op te lossen. MAAR WIJ HEBBEN OOK VENTILATIEBUIZEN EN GEEN OPEN SCHACHT! Even voor de duidelijkheid, we praten hier niet over een oud gebouw maar over een spiksplinternieuwe flat van 5 verdiepingen met op elke verdieping slechts 2 wooneenheden. Voor hier vrij luxe dus!
Vanavond nog even de lampen gekocht voor badkamer, slaapkamer, keuken en woonkamer, dus morgen wordt lampenophangdag.
23:40 uur, tijd voor bed!